طلایه داران قانون مداری

قانون روزه خواری

جایگاه قانون در سیره و گفتار معصومین علیهم السلام

یکی از عوامل ایجاد جامعه قانون مند، قانون گرایی ان جامعه می باشد و اساسا قانون پذیری ان نقش محوری در گرایش مردم به قانون دارد. علی علیه السلام نیز فرمود: «الناس بامرائهم اشبه منهم بآبائهم». در جامعه دینی که آن را ان دینی بر عهده دارند و مردم از آنان الگو می پذیرند، قانون مندی آنان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از این رو معصومین علیهم السلام برای فراخوانی مردم به قانون پذیری، خود خاضع ترین انسانها در برابر قوانین الهی بودند.

قانون مندی در سیره و گفتار معصومان علیهم السلام بدین معنا است که آنان قوانین الهی را عادلانه اجرا نموده و حقوق همگان را در سایه حاکمیت قانون خدا رعایت کرده و خود قانونمندترین انسانهابودند. جعفر سبحانی در خصوص قانون گرایی بزرگان دین می نویسد: «رجال آسمانی قوانین الهی را بی پروا و بدون واهمه اجرا می د و هرگز عواطف انسانی و یا پیوند خویشاوندی ومنافع زود گذر مادی آنان را تحت تاثیر قرار نمی داد. خود پیشگام ترین فرد در اجرای قوانین بود».(1)

بی تردید یکی از علل موفقیت صلی الله علیه وآله در گسترش فرهنگ و تمدن ی، قانون پذیری او بود. تعبد به قوانین الهی از محوری ترین اصول در سنت اکرم می باشد و خداوند ش را به خاطر رعایت قوانین ستایش کرد. صلی الله علیه وآله سیاست امتهای گذشته را به خاطر عدم رعایت قانون مورد انتقاد قرار داده فرمود: «بدبختیهای امتهای پیشین در این بود که اگر فرد بلند پایه ای از آنان ی می کرد او رامی بخشیدند و... ولی اگر فرد گمنامی ی می کرد فورا حکم خدا را در باره او اجرا می د».(2)

آن حضرت همگان را به قیام علیه حاکمان ستمگر، قانون شکن و دین ستیز فراخواند:

ایها الناس من رای سلطانا جائرا مستحلا لحرم الله ناکثا لعهدالله مستاثرا لفی ءالله متعدیا لحدودالله فلم یغیر علیه بقول و فعل کان حقا علی الله ان یدخله مدخله...؛ ای مردم! هر حاکم ستمگری را ببیند که حرام الهی را حلال کرده، پیمان او را ش ته، بیت المال را ظالمانه به خویش اختصاص داده و از مرز قوانین الهی کرده است و علیه او با گفتار و عمل برنیاشوبد، شایسته است که خدا او را با همان ستمگر محشور گرداند».(3)