یَا أَیُّهَا الْعَزِیزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ

وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْکَیْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَیْنَا إِنَّ اللَّهَ یَجْزِی الْمُتَصَدِّقِینَ




نتیجه تصویری برای درسی که حسین به انسانها آموخت هاشمی نژاد



درسی که یزید به آدم آموخت

این بودکه هرگز

درسودای باطل خویش آفتاب وحق را نتوان خاموش کرد

یزیدبه آدمیان این درس را آموخت که

تکیه برجای بزرگان نتوان زد به گزاف

و یزید که ادب طلب وتمنا نمی دانست

حسین را به مصالحه ی با باطل خود فرا خواندواورااز طغیان علیه خود برحذر داشت

یزید به آیندگان آموخت

که راه گریز از یزید ماندن ؛سوارشدن بر کشتی نجات حسین است

یزید ازحسین اسطوره ی و به جهانیان معاصر وآیندگان نشان داد

ومردم را سالهای متمادی برسفره ی درسهای حسین نشاند


**************


یـزیـد بن معاویه نامه اى به همراه اشعارى براى عبداللّه بن عباس یا طبق نقلى، براى عمرو بـن سـعـیـد، حـاکـم مکه فرستاد تا آن را در مراسم حج بخواند، یزید چون از روحیه مردم مدینه و روحـیـه سـلحشورى سیدال علیه السلام مطلع بود و مى دانست که آنان زیر بار حکومت غاصبانه یزید نـمـى روند، تصمیم گرفت از باب مصالحه و نرمش،از وقوع جنگ جلوگیری کند، زیرا مى دانست جنگ و کـشـتـه شـدن حـسین بن على علیه السلام براى او گران تمام مى شود،

مردم مدینه وقتى اشعار یزید را دیـدند، آن را خدمت حسین علیه السلام فرستادند، آزادگان جهان با یک نظر به فراست دانست کـه ایـن اشـعـار را یزید فرستاده، لذا در پاسخ او به یک آیه از قرآن کریم بسنده د که خطاب به صلی الله علیه و آله مى فرماید:


بـسـم اللّه الـرحمن الرحیم

"فان کذبوک فقل لی عملی و لکم عملکم انتم بریئون مما اعمل و انا بری مما تعملون./ والسلام"

؛ اگـر کـفـار تـو را تـکـذیب د، بگو من مسؤول اعمال خودم هستم و شما هم مسؤول اعمال خودتان، شما از اعمال من بیزار هستید و من هم از آنچه شما انجام مى دهید بیزار هستم.

اینک چند نمونه از اشعار یزید:


یا قومنا لا تشبوا الحرب اذ سکنت تمسکوا بحبال الخیر واعتصموا

قد غرت الحرب من قد کان قبلکم مـن القـرون و قـد بادت به الامـم

فانصفوا قومکم لا تهلکوا بذخا فرب ذى بذخ زلت به القدم (1)


"آتش جنگ را که خاموش است شعله ور نسازید،

و به راه خیر چنگ بزنید. جنگ، اقوام گذشته را مغرور کرد و جمیعت هائى را نابود ساخت.

در حـق خـویـشـان خـود، نـیـکـى کنید و کبر و بزرگى را کنار بگذارید که چه بسا افراد متکبر قدم هایشان لغزید."


تحلیل پاسخ علیه السلام

سیدال علیه السلام با تمسک به آیه شریفه سوره یونس، اعلان برائت از کفار و مشرکین و منافقین و همه دشـمـنـان مى نماید که اصولا هیچ راه مصالحه و سازش با آنها وجود ندارد و در واقع این آیه اجـمالى است از آنچه در سوره کافرون آمده که شش نفر از کفار به رسول خدا صلی الله علیه و آله پیشنهاد د کـه:

"یک سال تو خدایان ما را عبادت کن، یک سال هم ما خداى تو را پرستش مى کنیم، در نتیجه اگـر مـسـلـک ما بهتر بود، تو ضرر نکرده اى، و اگر دین تو بهتر بود، ما ضرر نکرده ایم و شریک در کیش تو شدیم." (2)

اما در این حال سوره کافرون نازل شد و پاسخ محکمى به همه این پیشنهادات داد، زیرا قرآن کریم هـرگـونـه هـمکارى و مساعدت و مودت و دوستى و مطاوعه و سازش با کفار و مشرکین و دشمنان را ممنوع کرده است. خـداونـد مـتعال می فرماید:

"یا ایهاالذین امنوا لاتتخذوا عدوی و عدوکم اولیا تلقون الیهم بالمودة و قد کفروا بما جاکم من الحق"(3)

اى مؤمنین! دشمنان من و خودتان را، دوست نگیرد، شما نسبت به آنها اظهار محبت مى کنید در حالی که به آنچه از حق براى شما آمده کافر شده اند.

مفسرین چنین نقل کرده اند که شان نزول آیه در مورد حاطب بن ابى بلتعه است.


پی نوشت ها:

1- مقتل خوارزمى، ج1 / ص 218/ تاریخ ابن ع ر، ص 203 ناسخ ، ج2، ص 28.

2- مجمع البیان 10/552 / تفسیر ف رازى 32/144.

3- ممتحنه / 1.


حمیدرضاابراهیم زاده

12آبان1393



* تمامی حقوق مربوط به این اثردر انحصارمولف محفوظ می باشد