مطلوب

الله سبحانه وتعالى مى فرماید:

(قد أفلح المؤمنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون )(المؤمنون: 1)

یعنى: بتحقیق نجات یافتند مؤمنان ، آنانى که در هایشان فروتنى کنند" از این آیت کریمه دانسته مى شود،که آن مؤمنان خوان کامیاب مىگردند ونجات مى یابند که هاى خودرا با هوش یعنى با فروتنى و گریه و زارى خاص از براى الله تعالى مى خوانند. از همین رو با شتاب خواندن ,رکوع وسجده و قیام و جلسه را درست انجام ندادن براى قبول شدن و سبب نجات گشتن آن ضررهاى جدیى را به بارمى آورد. آن ى که باشتاب خوانده شود و سنت هاىآن بجاى آورده نشود خود رسول الله (ص)در باره اش مى فرماید:

أذکر الموت فی صلاتک فإن الرجل أذا ذکر الموت فی صلاته لحی أن یحسن صلاته وصلى صلاة الرجل لا یظن أن یصلی صلاة غیرها وإیاک وکل أمر یتعذر منه" رواه الدیلمی وحسنه ابن حجر"

یعنى: هنگام ت مرگ را به یاد آور. به راستى ى مرگ را در به یاد آرد البته سزاوار این است که ش را نیک بسازد. ت را مثل مردى بگذار که گمان ندارد که باز زنده بماند و دیگر بار بخواند. از هر کارى که عاقبت آن پشیمانى است خودرا نگاه دار. در جاى دیگرى مى فرماید: (صل مودعا کأنک تراه فأنه یراک) "رواه الإبراهیمی وابن النجار فهو حسن لغیره"

یعنى: آن چنین به آرامى و بردبارى بگذار که گویا الله تعالى را بالاى خود نظر کننده مى بینى. اگر واقعا تو الله تعالى را نبینى او تعالى تورا مىبیند.

در حدیث دیگرى رسول الله (ص) مى فرماید:

(أسرق الناس الذی یسرق صلاته قیل: یا رسولالله کیف یسرق صلاته؟ قال: لا یتم رکوعها ولا سجودها وأبخل الناس من یبخل بالسلام) "رواه الطبرانی و الحاکم وصححه المنذری والألبانی"

یعنى: ترین مردم آن ى است که خود را می . پرسیدند یا فرستادة الله تعالى چگونه خودرا ى میکند؟ گفت:به این طرز که رکوع وسجود خودرا پوره نمى کند. یعنى آن را باشتاب انجام مى دهد. بخیل ترین مردم ى است که در سلام دادن بخل کند.

در حدیث دیگرى مى فرماید:

( أول شیء یرفع من هذه الأمة الخشوع حتى لایرى فیها خاشعاً) "رواه الطبرانی و حسنه الهیثمی"

یعنى: اولین کار خیر که از بین این امت برداشته مىشود این خشوع یعنى خاک سارى و فروتنى است که حتی در بینشان هیج خاک سارى را دیده نمى شود.

مادر مؤمنان عایشه رضى الله عنها گذارى رسول الله (ص) راچنین صفت مى کند:

( کان رسول الله صلى الله علیه وسلم یبیت فینادی بلال بالأذان فیقوم فیغتسل فإنی لأرى الماء ینحدر على خده وشعره ثم ی ج فیصلی فأسمع بکائه) "رواه أبو یعلى و رجاله رجال الصحیح"

یعنى: رسول الله خواب مى رفتند پس اورا بلال به اذانش ندا مى کرد. بعد این از جایش بر میخواست و وضؤ مى کرد، مى دیدم، که آب رویش قطره_قطره مى چکید سپس به مسجد مى رفت و میخواند ومن آواز گریه اش را میشنیدم . باوجود اینکه محمد (ص) پیغمبر الله تعالى است و او تعالى تمام گناهانش را بخشیده است باز هم فروتنى مى کرد. او صلى الله علیه وسلم بنده بودن خودرا اعلان مىنمود و از خوف عذاب الله تعالى گریه مى کرد. چنین آن ى است که در شریعت مطلوب بوده با فضل وکرم الله تعالى باعث نجات ماخواهد شد.

دعا مى کنیم که الله تعالى ما را خوان واقعى بگرداند.